Verslag KetelCup 2002: Tukker wordt 2e!!!

Zijn jullie de wedstrijdcommissie? Roep ik naar de botter die ergens in het donker aan een steiger ligt. Ja hoor, kom er maar langs! Het is vrijdagavond 10 uur, morgen wordt de KetelCup gevaren. We eten onze avondhap, passagieren nog wat bij de KP 38 (ook wedstrijdcommissie), en gaan te bed. Kunnen we het succes van vorig jaar (1e rond de hoge boei, uiteindelijk 4e) herhalen?

We hebben ons in ieder geval voorbereid. De zwaardvallen liepen steeds van het blok af, als gevolg van oud staaldraad, met bloed aan de handen als gevolg. Die hebben we vervangen door Dyneema (foei), een draadje van 4 mm met een breeksterkte van 1850 kg, daar kan je twee Ford Fiesta's aan hangen! Daarbij hebben we een blok uit de vertraging van het zwaard gehaald, en het val verlengd, zodat het zwaard nu perfect 90 graden naar beneden kan, maar dan moet je wel heel flink trappen en ruim op tijd het zwaard naar beneden gooien. Verder zijn de watertank en de dieseltank zo goed als leeg, en heb ik 160 kg aan overbodige toerzeilers uitrusting van boord gesleept; de kachel, landvasten, de 2e gasfles, de 2e dynamo, verfblikken, teak rooster uit de kuip, etc. Overdreven? Ja erg overdreven. Maar ja, je moet doen waar je lol in hebt zullen we maar zeggen, en het is erg leuk om je bootje aan het lopen te krijgen.

Zaterdag palaver, intussen zijn er alweer een hoop bekenden binnen, de vissermanschouwen KP42 en LE8, De Eenhoorn, de Neeltje Jans, noem maar op. Het waait intussen lekker, een windje 5 uit het westen. We leggen twee reefjes in de haven, ze kunnen er altijd weer uit. Als geintje kunnen we natuurlijk met die twee reven rond blijven varen, en ze tien minuten voor start eruit halen, dan maar kijken of de rest volgt. De meeste boten en de naaste concurrentie varen ongereefd, jammer, maar we zijn maar met 2 man, en we moeten het wel volhouden vandaag.

Onze eerste start was geweldig, we gingen met vaart op precies de juiste tijd over de lijn. Alleen was het jammer dat er niemand volgde. De echte start was namenlijk 5 minuten later. We hadden een toeter gehoord, en in het boekje stond dat dan 10 minuten later gestart zou worden. Maar toen we de vlaggen op het schip nog eens bekeken bleek dat we te vroeg waren. Snel terug dus, alleen de Vreugde leek met ons mee te komen, of was wat in verwarring gebracht. De tweede start was ook niet gek, we startten onder de KP 42 en de LE 8, omdat we over stuurboord aankwamen, en dus nog overstag moesten de lijn over. We waren nu in ieder geval wel op tijd weg. Daarna zat een groot gat. Na de LE 8 en KP 42 voor te laten gaan hadden we vrije wind. Op naar de 1e ton. Al snel bleek dat de KP 42 gewoon te hard ging met hun ongereefde grootzeil, en hun geheime wapen, het theedoekjeskluivertje. We kruisten een paar keer precies voor de LE8 langs. Daar waren ze blijkbaar niet blij mee, want ze haalden hun kluiver weg. Jammer, want nu gingen ze een stuk hoger. Bij de hoge ton schatten we de situatie wat slecht in, want we overzeilden hem, en moesten een stukje bijna halve wind varen. Jammer want nu kwam de Vreugde ons voorbij. 4e dus bij de hoge ton. Ruime wind nu, achter ons zat de Barreclus, met 1 reefje in hun grootzeil gingen ze een tikkie harder met ruime wind. Dat kunnen we niet hebben, dus na de gijpton 1 rif eruit halen. Dat is wat lastig met zijn tweeen, maar met hulp van een schaar om een onwillige reefknuttel los te knippen en wat krachttermen gaat dat best.

Dan de lage ton, we draaien er goed omheen, we moeten nog wel even de finishlijn ontwijken. Daar mag je niet doorheenvaren was ons 's ochtends tijdens het palaver verteld. Opeens valt de Barreclus af, en begint er iemand flink te schreeuwen. Sorry jongens, maar volgens mij hebben jullie geen rechten, we zullen het nog eens opzoeken. Maar goed, als er 8 ton staal op je afkomt met zo'n 5 knoop vaart, wel ik best wel even ruimte maken. Dus we draaien netjes samen om de finish heen. Daarna hebben we ze ook niet meer gezien, want met 1 rif (net als zij) gingen we toch een stukje harder (5.5 in plaats van zo'n 5 knoop).

Deze keer ging het kruisrak beter en we konden onze 4e plek behouden. Al met al een lekker zeildagje, eigenlijk lag de Ouwe Tukker prima op zijn roer met twee reven, dus hadden we beter zo door kunnen varen. Maar ja, je moet wat om de concurrenten op afstand te houden, en het rif eruit halen heeft wel geholpen, maar wel met spierpijn als resultaat. Dat is lang geleden!

's Avonds borrelen, en de BBQ bij het clubhuis van de Admiraal van Kinsbergen. Daar werden alle manouvres nog een nagesproken (Barreclus… ;-) , en flink gezongen door het piratenkoor. Daarna moe en met wat spierpijn naar bed.

Zondag: een heroische drijfpartij

Zondag was er weinig wind. We nemen ons voor wat beter op de startsignalen te letten. Het is erg licht weer, dus het is zaak niet te ver van de startlijn af te varen, want je weet nooit of je nog wel terug komt. We willen een start over bakboord bij het startschip. Het is daar niet te druk dus dat moet kunnen. Er zit wel een klein bootje voor ons dat precies om de boei heen draait, eigenlijk wil ik even remmen en erachter langs, maar met een vlaagje hulp stuiven we eronderdoor. We hebben vrije wind, en zijn met de Eenhoorn en De Vreugde prima weg. Het waait niet hard, en we hebben moeite de zeilen vol te houden. We gaan komen langzamerhand boven de Eenhoorn uit, doordat we iets beter vaart houden. Het is een vreselijk draaiwindje, en door de fok op de juiste momenten te vieren pikken we wat vaart op, waarna we weer een stukje aan de wind kunnen varen. We ontwijken de Eenhoorn nog even na een iets verkeerd ingeschatte overstagmanouvre, en uiteindelijk komen we als 2e bij de hoge ton uit. De snelste scherpe jachten, die weliswaar 10 minuten later gestart zijn ronden de ton net voor ons. We liggen niet gek, hier zijn we blij mee, achter ons zien we de rest van het veld dobberen, met in het midden de KP 42 en LE8, die gisteren zo goed gingen. De Vreugde is ons voor (64 vierkante meter zeil, zonder de kluiver erbij gerekend), en de Eenhoorn zit vlak achter ons.

We besluiten een waterzeiltje te zetten. Het gepruts aan zo'n zeil kost altijd wat ruimte, maar met deze wind is het een heel eind naar de volgende boei, dus we wagen het erop. Het gaat wel ietsje harder, maar we kunnen de Eenhoorn toch niet achter ons laten, wel een Compromis 888 die voor de lol ook meedoet.

Dan gaat het weer aan de wind, met dezelfde truukendoos als op het eerste kruisrak (fok vieren, met vlaagjes), aan de lage kant zitten om de zeilen vol te laten vallen, niet te veel bewegen, en vooral, goed kijken waar de wind zit op het water, en welke boten voor ons wind hebben. Nou, de wind zit niet waar wij zijn. Wel waar de Barreclus zit, alweer de Barreclus. Kunnen ze nou niet gewoon netjes achter ons blijven. We zien ze met een rotgang de lage ton ronden, en bijna recht op de hoge ton afgaan. Die zaten gisteren ook achter ons, dus die mogen we niet laten gaan. De Eenhoorn stond gisteren laag in het klassement, dus we besluiten de Eenhoorn te laten voor wat ie is, en gaan overstag naar de Barreclus toe. We kruisen achterlangs, jammer jammer jammer. Maar nadat we nog even over stuurboord doorvaren vinden we een vlaagje, we pakken wat vaart en gaan weer overstag om bij de Barreclus te blijven. Nu kruisen we weer voorlangs, gelukkig. Inmiddels komt ook de Neeltje Jans van achteren opzetten, het wordt nog spannend! We besluiten een stukje door te varen en dan te gokken om te ton in een keer te bezeilen, maar niet te ver door, want met dit zuchtje wind weet je maar nooit waar die heen draait. Het lukt, en met mazzel, want bij de ton draait de wind pal tegen. Dat is niet verkeerd. Inmiddels is de Eenhoorn ons wel voorbij, er zat toch toch iets betere wind aan hun kant, jammer. Maar toch goed dat we het er niet op gegokt hebben.

Nu nog een ruim rak, waarin we gespannen achterom kijken, en dan een paar honderd meter naar de finish. Dat moet gaan lukken. Of kan de Barreclus hun kunstje van net weer herhalen? We maken een goeie slag, maar kunnen de finish niet in 1 keer bezeilen, dat wordt nog twee keer overstag. Inmiddels komt daar de Barreclus weer aan. De spanning stijgt. Bert gaat naar binnen om onze vaste finishmuziek (de Walkure van Wagner) op te zetten, maar dat is misschien nog helemaal niet nodig! Intussen pruts ik wat met het loefzwaard dat nog vlindert, en probeer ondertussen vooral de gang in het schip te houden. De Barreclus maakt het nog even spannend. Maar dan kruisen we voorlangs, en zien dat ze de finish niet kunnen bezeilen, of toch? Nee, het scheelt een meter of 5, maar dat betekent wel dat zij nog twee keer overstag moeten, terwijl wij over de finishlijn dobberen. We zijn derde vandaag!

Na wat napraten, meer bier, en lunch, blijken we 2e te zijn geworden. Voor het eerst staat de Ouwe Tukker op het podium! De Vreugde, die voor het eerst meedoet, wordt eerste, ze waren een heel eind voor op zondag, en hebben gewoon goed gevaren.

Wij hebben slecht gevaren op zaterdag, het ging niet lekker, waarschijnlijk door kleine dingetjes: wennen aan de nieuwe zwaardvallen, de roosters die ik uit de kuip gehaald heb, waardoor je anders staat in de kuip, iets te veel wind voor z'n twee-en, en eigenlijk meer zin om een lekker rustig toertochtje op het Zwarte Water te maken. Zondag was goed. We besluiten dat het gewicht (toch zo'n 400 kilo) dat we van boord hebben gehaald genoeg was om de Barreclus achter ons te houden, en hebben ingespannen maar lekker gevaren. Als resultaat: de tweede plek voor Tukker!!!

Bekijk ook de foto's.

Home