Impressie van de Jan Haringrace 2002
We schrijven het weekend van 6 en 7 juli 2002. Voor de vierde keer mag ik meedoen aan een in Monnickendam wereldberoemde zeilrace. Een race met een illustere naam: de Jan Haringrace. Waar de naam precies vandaan komt, weet ik niet. Dat kunt u ongetwijfeld vinden op de website van de race: www.janharingrace.nl.
Het is een beetje wisselvallig weer als ik, na een lange vrijdag gewerkt te hebben, de auto parkeer op de mij inmiddels zeer bekende plek in Monnickendam. De wandeltocht door het pittoreske dorpje doet weldadig aan, alsof ik een groot avontuur tegemoet loop. Ondertussen heb ik me bij de marktkraam van Edes Thermowear laten overhalen om nog snel even een thermo-t-shirt te kopen, want je weet maar nooit op het Ijsselmeer!
Op de boot krijg ik een warm onthaal van de andere bemanningsleden: schipper Bert, bootsmaat Koos en crew Henk, in de vorm van een maaltijd op het schip. Opvallend is het, hoe snel je, na een drukke dag, de rust kunt vinden die op het water zo typerend is.
Deze eerste avond wordt met name gebruikt om de in de wedstrijd te gebruiken tactiek goed door te nemen. De verwachtingen zijn immers hoog gespannen. De training van twee weken daarvoor heeft geresulteerd in kleine aanpassingen: twee bij nader inzien overbodige blokken zijn weggehaald, waardoor de zwaarden van de 9 ½ meter grote Zeeschouw veel verder het water in kunnen. De wijziging heeft alleen maar voordelen, geen enkele nadeel! En passant heb ik hiermee de theorie van goeroe J. Cruyff naar het land der fabelen verwezen. Sorry, Johan, je kunt niet altijd gelijk hebben.
Zaterdagochtend, vroeg opstaan, beetje ontbijten en ondertussen met zijn allen naar het palaver voor de laatste wedstrijdinformatie. Dan zo snel mogelijk de haven uit, om het parcours ook nog even met eigen ogen te kunnen zien. Dat is echter geen kleine opgave als u weet dat de kleine haven stampvol ligt met allerlei soorten platbodems: van jolletjes, via de schouwen tot de botters en aken, alles ligt dicht tegen elkaar aan.
Eindelijk zijn we de haven uit en wachten op de start. De procedure is grondig doorgenomen en iedereen kent zijn taken. Na het eerste rak zien we de boten die vorig jaar hoog geëindigd zijn nog steeds. We liggen erg goed!
Het is toch nog mooi zeilweer geworden en alles verloopt naar wens. We draaien een zeer goede bocht om de boei, dankzij het tactisch inzicht van Koos. Dit heeft tot gevolg dat zowel een botter als een andere schouw, de Joffer Antje van schipper Frank, een rondje extra om de boei moeten varen. ... (weggehaald, voetballerstaal, gecensureerd door de webmaster)
Na afloop is iedereen weer blij en onder het genot van een glaasje wordt de manoeuvre nog eens goed doorgesproken. We blijken het na de eerste dag erg goed te doen: we liggen op een vierde plaats, hoger dan ooit. De spanning voor de tweede dag zal hierdoor niet minder worden: we hebben iets te verdedigen.
Na een onrustige en korte nacht, waarin ik dacht dat ze in Monnickendam bomen aan het omzagen waren, maar dit bleek Henk te zijn, breekt de tweede wedstrijddag aan. Wederom redelijk zeilweer, zelfs een beetje zon. Tijdens de race blijkt al snel dat de spanning voor niks is geweest. Moeiteloos handhaven we ons voorin het klassement. Het finishen is altijd weer een feest, dat gevierd moet worden met de drank à la bateaux, een sterke en donkere 'Ouwe Tukker'. Vierde zijn we geworden, op ruime afstand gevolgd door de rest van de schouwen. Boven ons staan alleen de professionals, met ongeveer een uur voorsprong. Deze wedstrijd gaat voor ons de boeken in als de beste ooit; we zijn 'the best of the rest' .
De zondag staat in Monnickendam traditioneel in het teken van de palingrookwedstrijden. De boten komen dan ook in een mist van rook en visvet terug in de haven. Even een visje eten, gekregen omdat de organisatie hun tweede lustrum viert: gefeliciteerd!!
Daarna snel even wat Chinees halen (ook deze is erg goed in Monnickendam) en dan is het alweer tijd om afscheid te nemen. Met een voldaan gevoel (niet alleen van het Chinese eten) rijd ik weer terug naar Arnhem. Nog een beetje naschommelend en licht in het hoofd van het buiten zijn en de zon, denk ik alvast aan volgend jaar. Zou een plek op het podium ook mogelijk zijn?
Serge Pothof (te bereiken via "contact" op deze site)Bekijk ook de foto's van de Jan Haring race